دوربین دیجیتال با سنسور تک رنگ (سیاه سفید واقعی)

در این دوربینها به دلیل نداشتن فیلتر های رنگی روی سنسور جساسیت بیشتری به نور دارند و ذاتا ISO بالاتری دارد. حسگر های الکتریکی تک رنگ هستند. سیلیکون نمی تواند بین نور قرمز و آبی تمایز قائل شود و الکترون های تولید شده برای تمام طول موجهای نور شبیه به هم هستند. برای گرفتن رنگ، حسگرهای سيليكوني باید به طور پی در پی از فنونی مانند ذخیره عکسها با سه تفاوت را بکار گیرند (که برای شیء متحرک غیر عملی است) از این رو از فیلتر رنگی آرایه ای (color filter array) بر روی سنسور سیگنال یا تجزيه نور تابشی با استفاده از منشور استفاده میشود. فیلتر موزاييكي (CFA) مانند الگوی Bayer استفاده از حسگر سیگنال را مهیا می سازد هر پیکسل با فیلتر منحصر به فردی پوشیده شده است یا بین پوشش شیشه ای بر روی بسته چیپ قرار دارد ( فیلتر هایبرید ) یا مستقیماً بر روی سيليكون قرار دارد (فیلتر یکپارچه). هر پیکسل یک رنگ را دریافت می کند که معمولاً قرمز، سبز یا آبی است. ( از ترکیب سه رنگ قرمز سبز و آبی رنگهای مختلفی به وجود می آید) فیلتر های موزاييكي حدوداً 30% کیفیت تصویر را کاهش می دهند و نیاز به محاسبات مکانی برای ساخت مجدد مقدار رنگ هر پیکسل دارد بهترین فیلترهای موزاييكي، پهنای باند بسیار خوبی فراهم می کنند و جداسازی رنگها را با بیشترین درجه دقت انجام می دهند و رنگی ثابت در تمام زمانها و حداقل تداخل را ایجاد می کنند. البته استفاده از حسگر نامرغوب، فیلتر های نامرغوب، و الگوریتم های پردازشی نامرغوب تصاویر نامرغوب را می دهد. در دوربین هایی با سنسور تک رنگ این فیلتر وجود ندارد. از این دوربینها برای عکاسی مادون قرمز نیز استفاده میشود. نمونه آن کداک KODAK DCS 760m یا MX10 سونی یا leica M monochorom است.