سوگند نامه «دگما 95»

دگما 95 (Dogme 95) جنبشی هنری است که در سال 1995 در دانمارک از طرف کارگردانانی که علاقه ای به استانداردهای سنتی سینمای هالیوود نداشتند پایه گذاری شد. اولین فیلمی که بر مبنای این مانیفست تولید شد "جشن" (Festen, 1998) به کارگردانی توماس وینتربرگ بود. توماس وینتربرگ و لارنس فون تریر به عنوان اصلی ترین پایه گذاران این جنبش هنری یک سوگندنامه تدوین کردند تا فیلمسازانی که قصد داشتند به این جنبش بپیوندند باید آنرا امضا می کردند. در این سوگندنامه ده اصل اساسی دگما 95 ذکر شده بود و فیلمسازان در صورت امضا آن متعهد می شدند که آنها را اجرا کنند. هر چند اشخاصی چون خود فون تریر نیز پس از چند فیلمی که بر مبنای قوانین دگما 95 ساخت به آن پایبند نماند و برخی از این اصول را نقض کرد. سوگندنامه سوگند می خورم که مطیع مجموعه قوانین تنظیم و تایید شده توسط دگما 95 به شرح زیر آمده است باشم: 1. فیلمبرداری باید در لوکیشن واقعی انجام شود. اجزا و وسایل صحنه نباید به آنجا آورده شوند ( لوکیشن باید طوری انتخاب شود که اگر وسیله ای در داستان مورد نیاز است، از اول در آن جا باشد). 2. صدا به هیچ وجه نباید جدای از تصویر تولید شود و بالعکس. (از موزیک نباید استفاده شود مگر در آنکه سر صحنه فیلم برداری نواخته شود.) 3. دوربین باید روی دست داشته باشد. ( فیلم نباید جایی که دوربین قرار گرفته اتفاق بیفتد بلکه فیلمبرداری باید جایی انجام شود که فیلم در جریان است.) 4. فیلم باید رنگی باشد. جلوه های ویژه نوری قابل قبول نیست. (اگر نور برای فیلمبرداری خیلی کم باشد، فیلمبرداری باید قطع شود و یا یک لامپ به دوربین وصل شود.) 5. استفاده از فیلترهای تصویری و نوری ممنوع است. 6. فیلم نباید محتوی حرکات سطحی و ظاهری باشد. (صحنه های قتل، سلاح ها و غیره نباید در آن وجود داشته باشد.) 7. بیگانگی جغرافیایی و زمانی ممنوع است. (به عبارت دیگر فیلم اینجا و الان اتفاق می افتد.) 8. تقسیم بندی فیلم ها بر مبنای ژانرهای رایج قابل قبول نیستند. 9. قطع فیلم ها باید 35 میلیمتری باشد. 10. کارگردان نباید سرمایه گذار فیلم باشد. به علاوه به عنوان یک کارگردان سوگند می خورم که از اعمال سلیقه شخصی خودداری کنم! من از این به بعد هنرمند نیستم. سوگند می خورم در خلق یک "کار" از درنظر گرفتن منفعت آنی به مصلحت کلی خودداری کنم. هدف متعالی من بیرون کشیدن حقیقت از درون شخصیت ها و صحنه است. سوگند می خورم باتمام امکانات موجود و به رغم هر سلیقه خوب و ملاحظه زیبایی شناختی چنین کنم. کپنهاگ، دوشنبه 13 مارچ 1995 به نیابت از دوگما 95، لارس فون تریه، توماس وینتربرگ

دگما 95 (Dogme 95) جنبشی هنری است که در سال 1995 در دانمارک از طرف کارگردانانی که علاقه ای به استانداردهای سنتی سینمای هالیوود نداشتند پایه گذاری شد.