معرفی عکاس : Peter Steinhauer پیتر اشتاین هاور

عکاس پيتر ستينهاور زمانی که آمریکایی جوانی به نام پیتر اشتاین هاور در سال 1993 به ,ویتنام سفر کرد، هیچگاه تصور نمی کرد که این مسافرت اشتیاقی را در او شعله ور کند که سرنوشت او را رقم خواهد زد. امروز، اشتاین هاور یک عکاس موفق هنرهای زیبای هنگ کنگی است که در سراسر آسیا فعالیت داشته، و تصاویری را پدید می آورد که به کاوش فرهنگ آسیا می پردازد. کارهای او در موزه ها و گالری های سراسر جهان به نمایش گذاشته شده و به دلیل زیبایی منحصر بفرد و قدرت عاطفی آنها تحسین می شود. عکس های او همچنین در سفارت خانه ها و کنسولگری های آمریکا در ویتنام و برمه، از طرف برنامه هنر در سفارت خانه های وزارت امور خارجه آمریکا نمایش داده می شوند، که از هنر برای ترویج گفتگو میان شهروندان کشور میزبان و دیپلمات های آمریکا استفاده می کند. رویارویی با ویتنام اشتاین هاور در مورد ارتباط محکم خود با ویتنام در دو کتاب ، ویتنام: پورتره ها و مناظر (2002) و کتاب برنده جایزه با نام روح ماندگار ویتنام (2007) می نویسد. آشنایی او با این کشور مدت ها پیش از آنکه قدم به آنجا گذارد شکل گرفت. اشتان هاور دو هفته پس از آنکه پدرش، پزشکی با تفنگداران دریایی ایالات متحده که کشور را برای خدمت در ویتنام در سال 1966 ترک کرد، به دنیا آمد. اشتاین هاور پدر از یک دوربین برای ثبت دوره خدمت خود استفاده کرد. اشتاین هاور به America.gov گفت:" من خاطرات کودکی زیادی از دیدن اسلاید تصاویر پدرم از ویتنام دارم." سال ها بعد، از اشتاین هاور- که در آن زمان از دانشکدۀ هنر فارغ التحصیل و می خواست کار خود را به عنوان یک عکاس آغاز کند- برای دیدار از ویتنام دعوت شد. او تصمیم داشت در سفری سه ماهه به ویتنام، مجموعه آثاری را جمع آوری کرده تا برای نمایش در اختیار یک گالری آمریکایی قرار دهد. او گفت:" می خواستم بدانم که مردم ویتنام با توجه به اتفاقات گذشته واقعا چه احساسی در مورد مردم آمریکا دارند، اما این احساسات خیلی سریع ناپدید شده اند، همه برخورد گرمی با من داشتند." او به یک قانون وفادار بود: از هیچ چیزی که به جنگ مربوط باشد عکسبرداری نخواهد کرد. او افزود که ماموریتش،" نشان دادن خود کشور ویتنام است ." اشتاین هاور متولد کلرادو گفت:" زمانی که من وارد هانوی شدم، این شهر بار حسی زیادی داشت. من غرق صداها، بو و چشم اندازها شده بودم." در شهرها، کوچه ها و ده های کوچک دور افتاده ویتنام،" به نظر می رسید سوژه های عکاسی بی پایانی وجود داشته باشد." او متوجه شد که دیگر نمی خواهد مدت اقامت خود در آنجا را به سه ماه محدود کند. او گفت:" با گذشت چهار روز از وارد شدنم به این کشور، احساس می کردم " که اینجا خانه من است." به صورت شگفت انگیزی در آنجا احساس آرامش می کردم. پس از بازگشت کوتاهی به کلرادو، او به ویتنام بازگشت. او در جستجوی افرادی که حرفه آنها منعکس کننده فرهنگ قدیمی ویتنام است از تمامی 54 ایالت ویتنام بازدید کرد. او می گوید، در بسیاری از نواحی روستایی، "تقریبا هیچ اثری از نفوذ غرب نبود. من می خواستم از هنرمندان، کارگران، مردم در خانه ها، کسانی که در حوزه پزشکی سنتی فعال اند عکس بگیرم... زمانی که برای گرفتن عکس کسی از آنها اجازه می گرفتم، به ندرت با جواب منفی روبرو می شدم." او گفت، سفر به بیرون از شهر می تواند دشوار باشد "اما معمولا، اینجا همان جایی است که برای گرفتن تصاویر چشمگیر به آن می روید. به همین دلیل است که من همواره به اینجا باز می گردم." Three children from Vietnam's Red Dao minority group (Peter Steinhauer) سه بچه زائويی - اثری از پيتر ستينهاور چشم انداز و مردم اشتاین هاور می گوید:" من می خواهم زیبایی این سرزمین، مردم و فرهنگ آن را برای دیگران بیان کنم." یکی از موضوعات مکرر او ایالت چائو بانگ است، مکانی که به دلیل آبشارهای بی نظیر و چشم اندازهای آرامش مشهوریت دارد. موضوع غالب دیگر او ساحل ها لانگ است، که اشتاین هاور آن را به عنوان "یکی از بی نظیرترین مکان ها در ویتنام" توصیف می کند. او می گوید، "ساحل ها یانگ غیر واقعی، معنوی، و در مواقعی، بسیار تاریک است"، اما همچنان، " برای من مکانی الهام بخش و نیز آرام بخش است." چشم اندازهای ویتنامی اشتاین هاور عبارتند از نمای پانورامیک از روستاهای کوهستانی که از میان ردیف مزارع هم شکل برنج و جنگل های سرسبز، برکه های مملو از نیلوفر آبی، و بنادر و آبراهه های آرام می گذرند. عکس های او اطلاعات زیادی را در مورد فرهنگ ویتنام آشکار می کند. یک عکس، سه کودک جدی را از جمعیت اقلیت قومی رد دائو این کشور در حال پوشیدن لباس های سنتی ساخته شده از کنف نشان می هد. در دیگر عکس ها، زن سالخورده ای غذا را درون پاگودایی پر شده از دود آماده می کند و عطاری با ریش سفید، در حالی که در صفحه های کتابش غرق شده نشسته است. یکی از عکس های مورد علاقه این عکاس، عکسی بسیار آرام از نگوین ترونگ تین، مالک مغازه سخت افزار صنعتی در هانوی است، که بر بالای کوهی از مهره، پیچ، زنجیر، سیم و لوله نشسته است. اشتاین هاور می گوید،" از این که او می دانست جای هر چیزی کجاست مبهوت شده بودم." پس از زندگی در هانوی و شهر هو چین مین ( که در گذشته به نام سایگون شناخته می شد) از سال 1993 تا 2000، اشتاین هاور به سنگاپور رفت و سپس در هنگ کنگ مستقر شد، جایی که او در آن با همسر ویتنامی- آمریکایی و سه فرزند خود زندگی می کند. او اغلب به ویتنام باز می گردد. او می گوید:" ویتنام بخشی از من است". اشتاین هاور می گوید، او اغلب ایمیل هایی را از سربازان پیشکسوت آمریکایی جنگ ویتنام و ویتنامی های آمریکایی که احساس می کنند با بزرگ شدن در آمریکا بخشی از میراث خود را از داده اند دریافت می کند. " بعضی مواقع آنها می گویند، من بلیط بازگشت خود را ] به ویتنام[ برای اولین بار پس از 20 سال تهیه کرده ام،" یا"از برقراری ارتباط مجدد من با ویتنام متشکرم." در 2 نوامبر، دیوید آدلمن سفیر آمریکا در سنگاپور، نمایشگاهی از آثار عکاسی اشتاین هاور را در بالی برگزار خواهد کرد.

زمانی که آمریکایی جوانی به نام پیتر اشتاین هاور در سال 1993 به ,ویتنام سفر کرد، هیچگاه تصور نمی کرد که این مسافرت اشتیاقی را در او شعله ور کند که سرنوشت او را رقم خواهد زد.