یادداشت خاطرات سفرعکاسانه ، باشت روستای سراو بیز(سرآب بیز)

پاییز،فصل تغییراست ،گویی زمان رفع خستگی از شادابی گردش بهار وسیری از دل زدگی خوردن میوه های آبدارفصل تابستان است ،برای ما که بیشتر نگران نداشته هایمان هستیم تا شوق داشته هایمان پاییز فصلی است که بیشتر از زمان های دیگرخودنمایی می کند. در فضاهای سنتی روستایی وعشایری، پاییز زمان کوچ است وتهیه آذوقه، باید به فکر گرمای زمستان بود و خانه را اگر مرمت وساخت وسازی است انجام داد ، تکلیف خرمن ها مشخص شود، دام های مازاد فروخته شودو کله های قند وکارتن خرما وکیسه برنج وگونی آرد رادر خانه جای داده باشی. پاییز، فصل اماده شدن برای زندگی مقاومتی است، شاید نام گذاری مهر برای این مقاومت در ماه اول بی دلیل نباشد. پاییزمناطق گرمسیر وسردسیر از دو جنسند اما راه هردوی انها به زمستان ختم می شود، پاییز سردسیری زمستان بیشتری همراه خود داردوپاییزگرمسیری تابستان بیشتر. برخلاف تصوری که همه از بهار دارند، پاییز بهشت عکاسان است ، فصل هزار رنگ است ونور مناسب .وکاروتلاش جدی آدم ها، عکاسی به نور ورنگ وتنوع موضوع جان می گیردوبس . پاییز امسال به همراه دو عکاس مطرح آقای افشین شاهرودی پیشگام عکاسی و مدیر مسئول نشریه عکاسی خلاق وآقای ابراهیم صافی صاحب دیدگاه در عکاسی سفری عکاسانه را به شهرستان باشت در استان کهگیلویه وبویراحمد در جریان سفر جمعی عکاسان محرومیت نگار به این استان داشتیم ، صبح زود وارد روستای سراوبیز شدیم ،لطافت صبحگاهی فضای آبادی را پوشانده بود، برخی دیر تر از بقیه جلوی خانه هایشان را آب وجارو می کردند وحیاط خانه هایشان رانظم می دادند ،دام هایشان را به میهمانی علوفه می بردندوگروهی هم روانه شهر. دوربین به دست به حریم حیاطی وارد شدیم ، خانه ای با حیاط بزرگ ، تخت های فلزی بزرگ تابستانه گرمسیری، درختان لیمو ، بزغاله ها ومرغها ، درخت تنومندکنار ومرد نشسته پای سفره صبحانه موضوعات عکاسی بودند، ما از فضای زندگی مرد سالخورده ای عکس می گرفتیم که هیچگاه موفق به دیدن نشده بود وتمام عمر گوشهایش جای چشم هایی برای دیدن را گرفته بودند ، ما را به خلوت خودش دعوت کرد وگفت وشنود آغاز شد، من حسینی هستم نابینای مادر زاد. با خودم گفتم چگونه خومان را عکاس وتصویرگر به کسی معرفی کنیم که هیچ تصویر واقعی وعینی از این جهان هستی ندارد اما خیلی زود در یافتم که گاهی تصورخوب وکامل داشتن می تواند هزار بار بهتراز تصویربد وناقص باشد ، آقای حسینی تمام عمرش همنشین رادیو بوده وباداشتن اطلاعات اماری ومکانیش از کشورهای دنیا ونقد اوضاع سیاسی واجتماعی کشورمان ما را شگفت زده کرد به خصوص وقتی در راه خداحافظی به ما گفت : اگر می خواهید حقایق را به تصویر بکشید ونشان دهید لازم نیست ده ها روستا را بروید وهزاران عکس بگیرید،یکی دو روستا راببینید ویک عکس خوب بگیرید. حسن غفاری - پاییز 1393