جول مِیرُویتز(Joel Meyerowitz)عکاس خیابانی

جول مِیرُویتز در سال 1938 در نیویورک آمریکا به دنیا آمد. وی فارغ التحصیل دانشگاه Ohio در رشته نقاشی است و از سال 1962 عکاسی رنگی را با دقت خاصی دنبال کرده است. در آن سال ها عکاسی تنها به صورت سیاه و سفید به عنوان یک هنر جدی به حساب می آمد. 001.jpg جول مِیرُویتز به تبعیت و تاثیر از آثار کارتیه برسون و روبرت فرانک عکاسی خیابانی را به صورت حرفه ای آغاز کرد با این تفاوت که رنگ را با وسواس خاصی به این شاخه از عکاسی افزود. در اوایل دهه ی 70 جول اولین کسی بود که واحدی با عنوان "رنگ" را در رشته ی عکاسی در دانشگاه Cooper Union تدریس کرد. بسیاری از عکاسان مشهور امروز که به صورت رنگی عکاسی می کنند از شاگردان جول مِیرُویتز بوده اند. وی همراه با دو دوست دیگرش استافن شور و ویلیام اِگلستُن اولین گروه از هنرمندان جوانی بودند که با تکیه بر رنگ عکس هایی را با ابعاد بسیار بزرگ به نمایش درآوردند. این عکس ها در آمریکا و اروپا توجه بسیاری را به خود جلب کرد و هنرمندان جوان زیادی را به ویژه در آلمان، تحت تاثیر قرار داد. 002.jpg 003.jpg 004.jpg جول معتقد است: "دیدن بی واسطه ی محیط اطرافم مهمترین انگیزه ی من برای عکاسی خیابانی ست. من سعی می کنم تنها بخشی از آن را به ثبت برسانم؛ یک حرکت، یک ارتباط دو سویه که تنها در کسری از ثانیه رو به روی من و دوربینم اتفاق می افتد. این به نظر من ماهیت اصلی عکاسی است. مشاهده ی طبیعت انسان ها بدون کوچک ترین دخل و تصرفی. برای رسیدن به این مرحله شما باید نامرئی به نظر برسید و تا جای ممکن به اتفاق نزدیک باشید. " جول تاکید دارد که نباید عکاسی خیابانی را با عکاسی مستند اشتباه گرفت. عکاسی خیابانی تنها ثبت زندگی روزمره در خیابان است که البته به نوعی نمایشگر فرهنگ ما نیز هست. 005.jpg وی در مصاحبه ای می گوید: " در عکاسی خیابانی شما نباید شخص خاصی را هدف عکاسی قرار بدهید. باید رفتار آدم ها را مشاهده کنید و آن لحظه ی خاص را به تصویر بکشید. "زمان" مهمترین شاخصه در عکاسی خیابانی ست". وی کارش را با دوربین 35 میلیمتری Ashahi Pentax, آغاز کرد و بعد ها بیشتر با دوربین لایکا ادامه ی کار داد. وی دوربین های زیاد و متنوعی دارد چرا که معتقد است هر دوربین مانند سازهای مختلف وسیله ای ست برای ابراز احساس های مختلف یک هنرمند و باید هر کدام برای هدف و بیان منظور مناسبی به کار گرفته شوند. جول اضافه می کند: " من غالبا دوربین های کوچک ام را برای عکاسی خیابانی و مشاهده هایم استفاده می کنم و دوربین های 8*10 بزرگ را برای عکاسی درفضا های وسیع به کار می برم. تفاوت این دو برای من مثل تفاوت موسیقی جاز و کلاسیک است." 011.jpg 009.jpg جول مِیرُویتز تا به حال 16 کتاب منتشر کرده و عکس هایش را در 350 نمایشگاه و گالری به نمایش عموم درآورده است. شاخص ترین کتاب وی Cape Light نام دارد که تا به حال بیش از 100 هزار نسخه از آن به چاپ رسیده است. از دیگر کتاب های وی می توان به تماشاگر؛ تاریخچه ی عکاسی خیابانی، اهل توسکان؛ نور و درون، و بایگانی مرکز تجارت جهانی نام برد. جول مِیرُویتز جزو اولین عکاسانی ست که خود را به محل حادثه ی سقوط برج های تجارت جهانی در نیویورک می رساند و با حمایت مالی موزه ی نیویورک موفق به عکاسی و جمع آوری مجموعه ای مستند شامل 8 هزار قطعه عکس می شود که طی سالهای 2002 تا 2005 در شهرهایی چون استانبول، پاریس، روم، لندن، کویت، مسکو و 200 شهر دیگر به معرض دید بیش از 4 میلیون از مردم جهان می رسد. اخیرا جول مِیرُویتز در یک تور دور دنیا 117 قطعه از آثارش را که طی 45 سال عکاسی حرفه ای در مجموعه ای با نام " غیر معمول" به نمایش درآورده است. این عکس ها در پاییز سال 2008 با همین عنوان به صورت کتاب به چاپ رسیده است. 010_.jpg 010.jpg برای شنیدن و دیدن جول مِیرُویتز در حین عکاسی خیابانی اینجا را ببینید. وی در این ویدئو چند نکته ی مهم را در خصوص عکاسی خیابانی مطرح می کند.

ترجمه: نفیسه مطلق