ثبت لحظه های ماندگار

وقتی یک عکاس به پشت صحنه می رود، باید بتواند برای هرجا و هر کاربردی، عکس خاص و مناسبی تهیه کند. نکته مهم در عکسبرداری از فیلم و سریال، به کار بردن دقت و کیفیت تقریبا یکسان برای همه آنهاست. عکسی که از پشت صحنه یک فیلم تهیه می شود، فارغ از این که برای استفاده درون گروهی ا ست یا برای انتشار، باید با کیفیت باشد. غیر از این مساله، فاکتورهایی که باید در یک عکس خوب وجود داشته باشد، با توجه به نوع عکسی که گرفته می شود متغیر است. مثلا برای عکاسی از تست گریم بازیگران، لازم است عکس گرفته شده یک کلوزآپ (CLOSE UP) مناسب از چهره بازیگر باشد که تمام جزئیات گریم در آن بخوبی مشخص باشد تا بتوان از آن استفاده کرد. ممکن است بعضی عکس ها هم برای انتشار در روزنامه ها و نشریات تهیه شوند. برای این گونه عکس ها که کارکرد رسانه ای دارند، بهتر است ضمن ارائه تصویری مشخص و مناسب از دکور و فضای پشت صحنه، تعدادی از عوامل پشت صحنه و همچنین تعدادی از بازیگران فیلم هم در عکس مشخص باشند تا عکس از لحاظ خبری ارزشمند شود. بخش دیگری از عکس هایی که کارکرد خارجی دارند، جنبه تبلیغاتی آنهاست. در تهیه این گونه عکس ها که کاربرد گیشه ای دارند باید به سبک و ژانر فیلم توجه زیادی کرد. یک فیلم می تواند اکشن، درام، هنری، تاریخی و... باشد و عکس تبلیغاتی که از صحنه های آن تهیه می شود باید به آسانی این مساله را به بیننده نشان دهد. این مساله به توانایی عکاس برمی گردد که تا چه اندازه در انتخاب کادر و قاب عکس موفق عمل کند و فاکتورهایی که سبک فیلم را نشان می دهند بشناسد و در کادر تصویر بگنجاند. نکته بعدی در تهیه عکس های تبلیغاتی، توجه به مکان و فضایی است که فیلم در آن اکران خواهد شد. بنابر تجربه، سابق بر این فیلم های اکشن و حادثه ای در بعضی شهرستان ها مخاطب بیشتری داشتند. در تهران هم فیلم های هنری و مفهومی دارای طرفداران بیشتری بود. این سلایق و علاقه مندی ها هنوز هم تا حدود زیادی برقرار است و توجه به آنها برای یک عکاس بسیار لازم و ضروری است. ممکن است بعضی اوقات تعریف یک عکس تبلیغاتی فیلم در نوع خاصی از عکس خلاصه شود، یعنی عنوان شود این عکس قرار است کاربرد تبلیغاتی داشته باشد و باید به نوعی آن را تهیه کرد که مناسب برای کار کردن در سردر سینما و بنرهای تبلیغی و سایر تبلیغات محیطی باشد. تصاویر پشت صحنه نیز نوعی عکس تبلیغاتی محسوب می شود و اتفاقا طیف بیشتری از مخاطبان را هم پوشش می دهد. تعداد نفراتی که ممکن است از جلوی یک سینما عبور کنند و سردر آن را ببینند چند نفر هستند یا چند نفر در خیابان به یک تابلوی تبلیغاتی توجه می کنند و از آن تاثیر می پذیرند؟ از طرف دیگر این شکل از تبلیغات محیطی، در یک نقطه ثابت هستند. حال در نظر بگیرید عکسی از پشت صحنه یک فیلم که در رسانه ای مکتوب منتشر شده است، چه تعداد مخاطب دارد و از طرف دیگر مثل تابلوی سردر سینما ثابت نیست و بسادگی به نقاط مختلف می رود و مخاطبان خود را می یابد. با این تعاریف می توان نتیجه گرفت در نگاه به یک عکس خبری فیلم هم باید جنبه های تبلیغاتی آن را در نظر گرفت و از آن غافل نشد. با این رویکرد باید در عکس های پشت صحنه هم دقت کافی به خرج داد و به بزرگنمایی نکات مهم فیلم پرداخت. باز به نقطه اول صحبت هایم برمی گردم و به دقت داشتن در تهیه تمام عکس های تهیه شده تاکید می کنم. در نهایت به نظر من باید در تهیه تمام عکس های یک فیلم، صرف نظر از کاربرد و مخاطبان آن، به یک اندازه دقت کرد و از ارزش های هیچ عکسی غافل نشد.

تفاوت عکس های درون گروهی و بیرونی وقتی یک عکاس به پشت صحنه می رود، باید بتواند برای هرجا و هر کاربردی، عکس خاص و مناسبی تهیه کند. نکته مهم در عکسبرداری از فیلم و سریال، به کار بردن دقت و کیفیت تقریبا یکسان برای همه آنهاست. عکسی که از پشت صحنه یک فیلم تهیه می شود، فارغ از این که برای استفاده درون گروهی ا ست یا برای انتشار، باید با کیفیت باشد.