کتاب عکاسی همه چیز را دگرگون می کند

عکاسی به خودی خود هیچ هویتی ندارد. موقعیتش به عنوان تکنولوژی با مناسبات قدرتی که آن را به کار میگیرند تغییر می کند. سرشتش به عنوان یک کردو کار به نهاد ها و عاملانی وابسته است که آن را تعریف می کنند و به کار می اندازند. کارکردش به عنوان یک شیوه ی تولید فرهنگی با شرایط مشخصی از هستی پیوند دارد و محصولاتش فقط در چارچوب جریان های ویژه های که دارند روشن و با معنایند. تاریخش اصلا یکپارچگی ندارد. عکاسی بارقه ای در میان عرصه ی فضاهای نهادی است. این عرصه است که ما باید آن را بررسی کنیم نه عکاسی به خودی خود