-- جهت خرید و هماهنگی محصولات افرنگ با شماره های 09127634579 و 09125190061 در تماس باشید --
بسیاری از عکاسان مبتدی اغلب با تعجب می‌خواهند بدانند که باید از چه تنظیماتی در دوربین استفاده کنند که با توجه به تجهیزات دوربین فعلی بهترین نتیجه را بدست آوردند. در حالیکه هیچ قانون مشخصی برای تنظیمات دوربین‌ها وجود ندارد که بتوانند در تمام محیط‌ها به بهترین شکل عکسبرداری کنند، من متوجه شدم که برخی از تنظیمات هستند که من روی تمام دوربین‌های شخصی که استفاده کرده‌ام انجام داده‌ام و این تنظیمات روی تمام برندهای دوربین‌هایی که در بازارهای جهانی عرضه می‌شوند، وجود دارند.


اخبار و تازه ها

آموزش عکاسی

معرفی دوربین

اخبار کاربران

مقالات کاربران
دوربین مهم ترین عامل خلاقیت در عکاسی بوده که عکاسان مختلف بر مبنای ذهنیت خود به محیط پیرامون و صحنه های گوناگون در طبیعت پرداخته اند شاتر و دیافراگم از قسمتهای اصلی دوربین های عکاسی هستند که امکانات بسیار زیادی در اختیار عکاس قرارمی دهند. سرعت شاتر شاتر زمان نوردهی به فیلم را کنترل می کند و بر عوامل متحرک موضوع نیز تأثیر دارد. سرعتهای کم شاتر،عوامل متحرک را محو و سرعتهای زیاد آن، عوامل متحرک صحنه را ثابت و بدون حرکت ثبت می کند. از قدیم ترین شیوه های القای جنبش و حرکت در عکاسی نشان دادن حالت کشیدگی عناصر متحرک در تصویر است در عکسبرداری با سرعت کم شاتر سعی شود فضاها و عناصر ثابت در صحنه از هرگونه کشیدگی و محو شدن مبرا باشد. که بهتر است برای این کار دوربین بر روی سه پایه نصب شود تا از لرزش جلوگیری شود.
اقوام مختلف با توجه به فرهنگ و بینش خود برای ساخت و تزیین برخی بناها اهمیت بیشتری قایل هستند. مثلاً مسلمانان همواره در ساخت و تزئین مساجد، زیارتگاهها و اماکن مذهبی با هنرمندی و ظرافت خاصی عمل کرده اند، به گونه ای که مشابه آن در دیگر بناها کمتر یافت می شود. تنوع این بناها نیز بسیار چشمگیر است که در هر نقطه و مکانی به شیوه ای خاص بوده است. توده مواد موجود در فضا که به صورت یک یا چندین حجم تو خالی است ساخته می شود ، معماری را شکل می دهد این فضاهای توخالی برای فعالیت انسانهاست. به جز مواردی خاص، معماری هنری نیست که بی دلیل اجرا شود . در ساختمان بنا علاوه بر صرف وقت، جنس مواد نیز موضوع مهمی است که متناسب با شرایط اقلیمی و نقشه ساختمان از مصالح گوناگونی استفاده می شود اولین گام در عکاسی معماری آگاهی از این عوامل است . عکاس باید برای کسب این اطلاعات و بازدید از بنا وقت کافی صرف کند.
کادر، عامل محدود کننده عناصر تشکیل دهنده تصویر است. کادر اولین عاملی است که بیننده با آن تماس پیدا می کند اما شکل کادر نیز در بیان تصویر مؤثر است. امروزه در عکاسی از کادرها مستطیل عمودی، افقی و مربع استفاده می شود. انواع کادرها: ۱ – کادرهای مستطیل افقی: اگر نقطه ای را در داخل کادر مستطیل افقی در نظر بگیریم و حرکتی برای آن تصور کنیم به نظر می رسد که می تواند به سمت چپ یا راست حرکت کند. این کادر با حالت عناصری که در امتداد خط افق گسترده شده اند،متناسب است. ۲ – کادر مستطیل عمودی: نقطه مورد نظر در این کارد، فقط می تواند به صورت عمودی حرکت کند. کادر مستطیل عمودی، پویاتر از مستطیل افقی است . بنابراین موضوعها در آن پویاترو پر جنب جوش تر به نظر می رسد. این کادر با حالت موضوعهایی که شکل کلی آنها عمودیت همخوانی بیشتری دارد. ۳ – کادر مربع : به دلیل تساوی بین اضلاع این کادر، بیننده به تساوی به چهار ضلع و زاویه آن جلب می شود
اواخر قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹ پدیده های متعدد علمی به جهانیان معرفی شد از جمله کشتی بخار، گاز روشناییف تلگراف، راه آهن و عکاسی . عکاسی در اروپا متولد شد و در آمریکا به تکامل رسید ژوزف نیسفورنی پئس پس از مدتها تلاش و تحقیق توانست در سال ۱۸۲۲ اولین عکس دنیا را به ثبت رساند. نی ئپس این عکس را در دهکده ای به نام لودو وارن تهیه کرد. در قرن یازدهم حسن ابن هیثم (دانشمند مسلمان اهل بصره) از اتاقک تاریک برای دیدن ستاره ها و مطالعه خسوف و کسوف استفاده کرد که عبارت بود از جعبه یا اتاقکی که فقط بر روی یکی از سطوح آن روزنه ای ریز تعبیه می شد نور از روزنه عبور کرده تصویری نسبتاً واضح اما وارونه بر روی سطح مقابل تشکیل می داد
فتوژورنالیسم چیست و چه رابطهای با ژورنالیسم دارد؟ تعاریف مختلف این رشته، ارتباط آن با عکاسی هنری و روزنامهنگاری، مرامنامهها و اخلاقیات عکاسی خبری و ویژهگیهای این نوع عکاسی در این مطلب معرفی شدهاست. نخستین نشست از سلسله کارگاههای آموزشی عکاسی خبری ایسنا با حضور بیش از ۶۰ نفر از عکاسان علاقهمند به این مبحث برگزار شد. در این جلسه که در سالن شهید محمدحسن قریب – عکاس ایسنا – برگزار شد، دکتر یونس شکرخواه سردبیر همشهریآنلاین درباره تعاریف مختلف این رشته، ارتباط آن با عکاسی هنری و روزنامهنگاری، مرامنامهها و اخلاقیات عکاسی خبری، ویژهگیهای این نوع عکاسی و… با ذکر مثال، سخنانی را مطرح کرد. مطلب زیر گزارش کامل ایسنا است از آنچه دکتر شکرخواه در این کارگاه عنوان کرد.
گاهی اوقات حتی با هزاران واژه پر طمطراق هم نمی توان برخی از لحظات زندگی را آنچنان که باید توصیف کرد ولی با فشار یک دکمه دوربین عکاسی و تهیه تصویری از آن لحظه، ضمن جاودانه ساختن آن میتوان عمق شادی، ناکامی، ترس، هیجان و… را به تصویر کشید و احساسات دیگران را نیز برانگیخت. در پس هر عکسی که ما میبینیم خواه در اینترنت، روزنامه، مجله یا هر جای دیگر دو داستان نهفته است: داستانی که مربوط به سوژه عکس است و دیگری داستان مرتبط با عکاس. دوراهیهای اخلاقی که عکاسان حین تهیه تصویر با آن مواجه میشوند یکی از دهها داستانی است که دنیای شخصی و حرفهای آنان را به چالش میکشد.
ایجاد خودخواسته ویژگی Blur در یک عکس، میتواند بر جنبه هنری آن بیافزاید، اما در بیشتر موارد وجود Blur در تصویر آزاردهنده است و یک ویژگی مزاحم بهشمار میرود. Blur ناشی از حرکت دوربین و لرزش دست، اغلب در وضعیتهایی که نور محدود است رخ میدهد و یکی از مهمترین دلایل خرابی یک عکس بهشمار میآید. در این نوشته بهطور مختصر روشی را از نظر میگذرانیم که توسط گروهی از محققان مایکروسافت بهمنظور رفع Blur حاصل از تکان خوردن دوربین حین عکاسی ارائه شده است.
شاید تا حالا با عکسهای ضد نور یا سیلوئت برخورد کرده باشید. همانطور که از نام آنها مشخص است این نوع عکسها ضد نور هستند و سوژه در آنها به شدت تیره است؛ به طوری که بسیاری از جزئیات آن قابل مشاهده نیست و تنها نمایی کلی از آن در عکس مشخص میشود. در اینجا به نکاتی در خصوص عکاسی سیلوئت یا ضد نور اشاه میشود که احتمالا برای علاقهمندان عکاسی جالب توجه خواهد بود. ضد نور عکاسی ضد نور یکی از روشهای انتقال اندوه، احساس و حالتهای عاطفی به بیننده است. ممکن است بیننده با دیدن این نوع عکسها به درک درست و واضحی از سوژه نرسد؛ اما بخش تیره و سیاه تصویر باعث شکلگیری قدرت تخیل بیننده میشود.
طبقات اجتماعی چه رابطه ای با عکاسی دارند؟ اگر عکس های مختلف را جلوی روی مان بگذاریم، چه چیز هایی را می شود فهمید؟ چرا یک عکس مجاز می شود و یک عکس نه؟ چرا توریست ها از چیز هایی عکس می گیرند که برای ما عجیب هستند؟ اینها پرسش هایی هستند که می تواند ذهن یک محقق اجتماعی را به خود مشغول دارد. اما شاید این پرسش ها بیشتر تفننی به ذهن برسند زیرا اگر این پرسش ها را پاسخ ندهیم احتمالا چیزی را هم از دست نمی دهیم و اگر پاسخ دهیم شاید گره ای از مشکلات ما باز نشود. ولی پرسش هایی در زمینه عکاسی هست که ناگزیر باید به آن پاسخ دهیم. اجازه دهید روایتی را نقل کنم
فصل پاییز به دلیل شکوه و عظمت رنگ های به کار رفته در آن به پادشاه فصل ها شهرت یافته است. در این فصل برگ های سبز درختان به رنگ های زیبا و بدیعی مانند زرد، قهوه ای و نارنجی تغییر می یابند که این امر در زیبایی پاییز بسیار اثرگذار است. در این فصل بارش باران، طراوت هوای مطبوع و معتدل پاییز را دو چندان خواهد کرد. به طور حتم باقی مانده قطرات باران، روی برگ های زرین و رنگارنگ منظره ای محسورکننده به وجود خواهند آورد. پاییز با آن آسمان ابری و گرفته ، فرش گسترده رنگارنگ و درختان چند رنگ و زیبا می تواند زمینه ساز سوژه های بسیاری برای عکاسان باشد. مناظر پاییز بدون شک چشم نواز و متحیرکننده هستند به طوری که کافی است لنز دوربین را به سوی آن تنظیم کنید و دکمه شاتر را فشار دهید.
برایان پیترسون (Bryan Peterson) در کتاب “آشنایی با نوردهی”، اصول اولیه نوردهی را به یک مثلث تشبیه می کند که سه عنصر حساسیت ایزو (ISO)، دهانه دیافراگم (Aperture) و سرعت شاتر (Shutter speed)از عناصر اصلی و راس های این مثلث نوردهی به شمار می روند. با یک تشبیه، رابطه این سه عنصر در دوربین بهتر مشخص خواهد شد. تصور کنید دوربین شما مانند پنجره ای باشد که از دو در جداگانه تشکیل شده است و می توان آن را باز و بسته کرد. دهانه دیافراگم، در واقع اندازه پنجره است. هرچه اندازه آن بزرگتر باشد در نتیجه نور بیشتری وارد و اتاق روشن تر می شود. سرعت شاتر، مدت زمانی است که درهای پنجره باز مانده باشند. هرچه این درها مدت بیشتری باز بمانند در نتیجه نور بیشتری وارد اتاق می شود
گاهی ابیاتی از شعر این و آن روی عکس سوار می شود یا عکس را خراب می کند و یا نفس شعر می برد. و گاه عکاسی شعری بر اثرش می افزاید که در صورت نامتناسب بودن هم دیگر را متلاشی می کنند نکته ی مهم در این نوشته این است که، شعر برای عکاس نمی تواند پس از شاتر صورت گیرد. اصولا هیچ گفتار و سخنی برای عکاس نمی تواند پس از شاتر تولید شود. انگیزه ای که عکاس برای اثرش دارد در آفرینش آن تأثیر دارد. و چه آفرینشی می توان تصور کرد که انگیزه اش بعدا تولید شود. یعنی این که، عکاس که عکس می گیرد بعدا متوجه می شود که عکس خیلی به جایی بوده و با فلان شعر و فلسفه هم هم خوانی دارد.